ಬಿಜೆಪಿ ಪಾದಯಾತ್ರೆ: ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗಲ್ಲ, ವಿಜಯೇಂದ್ರ ನಾಯಕತ್ವಕ್ಕೆ ಪರೀಕ್ಷೆ?
ಪಾದಯಾತ್ರೆ ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಅವರಿಗೆ ಕೇವಲ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟವಲ್ಲ. ಪಕ್ಷದೊಳಗಿನ ಸ್ವೀಕಾರಾರ್ಹತೆ, ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ ಅವಕಾಶವೂ ಇತ್ತು. ಆದರೆ, ಅದು ಸಾಫಲ್ಯ ಕಾಣುವುದೇ?
ಸಚಿವ ನಾಗೇಂದ್ರ ರಾಜೀನಾಮೆಗೆ ಆಗ್ರಹಿಸಿ ಆರಂಭವಾಗಿರುವ ಬಿಜೆಪಿಯ 175 ಕಿ.ಮೀ. ಪಾದಯಾತ್ರೆ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟಕ್ಕಿಂತ ಪಕ್ಷದೊಳಗಿನ ನಾಯಕತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತರುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಚರ್ಚೆ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ. ಸಚಿವರು ಈಗಾಗಲೇ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿರುವ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಮೂಲ ರಾಜಕೀಯ ಬೇಡಿಕೆಯ ಸ್ವರೂಪ ಬದಲಾಗಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪಾದಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ರಾಜ್ಯ ಬಿಜೆಪಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಬಿ.ವೈ. ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಿರುವುದು ಪಕ್ಷದ ಆಂತರಿಕ ರಾಜಕಾರಣದ ಮೇಲೂ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದೆ.
ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷವಾಗಿ ಬಿಜೆಪಿ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ಈ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಪಕ್ಷದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕರ ಬೆಂಬಲ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗದಿರುವುದು ಸಂಘಟನಾ ಸಮನ್ವಯದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೂಡಿಸಿದೆ. ವಿಜಯೇಂದ್ರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಬಳ್ಳಾರಿ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪಾದಯಾತ್ರೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷದ ಹಲವು ನಾಯಕರು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮತ್ತು ಹೋರಾಟಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವುದು ಬಿಜೆಪಿಯೊಳಗೆ ಒಂದೇ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ ಕೊರತೆಯಿದೆ ಎಂಬ ಟೀಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ಪಾದಯಾತ್ರೆಯ ರಾಜಕೀಯ ಸಂದೇಶವೇನು?
ಸಚಿವ ನಾಗೇಂದ್ರ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದ ಬಳಿಕ ಅವರ ರಾಜೀನಾಮೆಗೆ ಆಗ್ರಹಿಸುವುದು ಪಾದಯಾತ್ರೆಯ ಮೂಲ ಬೇಡಿಕೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಈಗ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಪಾದಯಾತ್ರೆಯ ರಾಜಕೀಯ ಉದ್ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಸಹಜವಾಗಿವೆ. ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧದ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಆರೋಪವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹೋರಾಟ ಮುಂದುವರಿಸುವುದು ಬಿಜೆಪಿಯ ರಾಜಕೀಯ ನಿಲುವಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ರಾಜೀನಾಮೆಯ ನಂತರವೂ ಅದೇ ವಿಚಾರವನ್ನು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು 175 ಕಿ.ಮೀ. ಪಾದಯಾತ್ರೆ ನಡೆಸುವ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಪಕ್ಷ ಯಾವ ಹೊಸ ರಾಜಕೀಯ ಸಂದೇಶ ನೀಡುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಪಾದಯಾತ್ರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ಹೋರಾಟವಾಗಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ರಾಜ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ವಿಜಯೇಂದ್ರ ತಮ್ಮ ನಾಯಕತ್ವದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಚರ್ಚೆ ಎದುರಾಗಿದೆ. ಹೋರಾಟದ ಅಂತಿಮ ಪರಿಣಾಮಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅದನ್ನು ಪಕ್ಷದೊಳಗೆ ಯಾರು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಯಾರ್ಯಾರು ಅವರೊಂದಿಗೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದೇ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ.
ಒಂದೇ ಪಕ್ಷ, ಆದರೆ ಹೋರಾಟದ ವೇದಿಕೆಗಳು ಬೇರೆಬೇರೆ
ಬಿಜೆಪಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕರು ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿರುವುದು ಪಕ್ಷದ ಸಂಘಟನಾ ಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೂಡಿಸಿದೆ. ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಪಾದಯಾತ್ರೆಯ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಿ.ಟಿ. ರವಿ, ತೇಜಸ್ವಿ ಸೂರ್ಯ, ಶೋಭಾ ಕರಂದ್ಲಾಜೆ, ಪಿ.ಸಿ. ಮೋಹನ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ನಾಯಕರು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಇದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಯಕನಿಗೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ರಾಜಕೀಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಅಥವಾ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇರಬಹುದು ಎಂಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ರಾಜ್ಯ ಮಟ್ಟದ ಪ್ರಮುಖ ಹೋರಾಟವೊಂದನ್ನು ಪಕ್ಷ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡಾಗ ಅದರ ಸುತ್ತ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕರು ಒಗ್ಗೂಡುವುದು ಸಂಘಟನೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮುಖ್ಯ. ಹೋರಾಟದ ವಿಷಯ ಒಂದೇ ಆಗಿದ್ದರೂ, ನಾಯಕತ್ವ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿರುವುದು ಪಕ್ಷದೊಳಗಿನ ಸಮನ್ವಯದ ಕೊರತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ.
ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ಹೋರಾಟ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಬೇಕಾದರೆ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧದ ಆರೋಪಗಳು, ರಾಜಕೀಯ ಸಂದೇಶ ಮತ್ತು ಸಂಘಟನಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಒಂದೇ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾದರೂ ಅದರ ಒಟ್ಟಾರೆ ರಾಜಕೀಯ ಪರಿಣಾಮ ಸೀಮಿತವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ.
ಅಸಮಾಧಾನದ ಸೂಚನೆಯೇ?
ಪಾದಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಆರ್. ಅಶೋಕ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಕೆಲವು ಹಿರಿಯ ನಾಯಕರು ದೂರ ಉಳಿದಿರುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಯಕರೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲೇಬೇಕು ಎಂಬ ನಿಯಮ ಇಲ್ಲ. ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ನಾಯಕರು ಬೇರೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ರಾಜ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ರಾಜಕೀಯ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಪಕ್ಷದ ಹಿರಿಯ ನಾಯಕರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೆಂಬಲ ಗೋಚರಿಸದಿರುವುದು ಸಂಘಟನಾ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಗಮನಾರ್ಹ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗಿದೆ.
ಇದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಅಸಮಾಧಾನದ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹಿರಿಯ ನಾಯಕರನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ದೊಡ್ಡ ಹೋರಾಟವನ್ನು ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯ ನಾಯಕತ್ವ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಪಕ್ಷದೊಳಗಿನ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗದಿದ್ದರೂ, ಪ್ರಮುಖ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ನಾಯಕರ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಯ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಸಂಘಟನಾ ಸಮನ್ವಯದ ಬಗ್ಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಅಂದಾಜುಗಳು ಮೂಡುವುದು ಸಹಜ.
ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಅವರ ಸಂಘಟನಾ ಶೈಲಿಯೊಂದಿಗೆ ವಿಜಯೇಂದ್ರಗೆ ಹೋಲಿಕೆ
ಕರ್ನಾಟಕ ಬಿಜೆಪಿಯ ನಾಯಕತ್ವದ ವಿಚಾರ ಬಂದಾಗ ಬಿ.ಎಸ್. ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಅವರ ಸಂಘಟನಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಬಣಗಳನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವ ರಾಜಕೀಯ ಶೈಲಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಕೆ ನಡೆಯುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ. ದೀರ್ಘಕಾಲ ರಾಜ್ಯ ಬಿಜೆಪಿಯ ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ವಹಿಸಿದ್ದ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಪಕ್ಷದ ವಿವಿಧ ಹಂತಗಳ ನಾಯಕರೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಸಾಧಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದರು ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಕ್ಷದೊಳಗಿದೆ.
ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಅವರ ಮುಂದೆ ಇರುವ ಸವಾಲು ಇದೇ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ರಾಜ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ಅವರು ತಮ್ಮ ತಂದೆಯ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಪಕ್ಷದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕರನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬಲ್ಲ ನಾಯಕ ಎಂಬ ಸ್ವೀಕಾರಾರ್ಹತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕಿದೆ. ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪಾದಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಡೆಸುವುದರಿಂದ ಸಾಬೀತಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಪಕ್ಷದ ಹಿರಿಯರು, ಮಾಜಿ ಸಚಿವರು, ಸಂಸದರು, ಶಾಸಕರು ಮತ್ತು ಸಂಘಟನೆಯ ವಿವಿಧ ಹಂತಗಳ ನಾಯಕರನ್ನು ಒಂದೇ ರಾಜಕೀಯ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದಡಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೇ ರಾಜ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷರ ನಾಯಕತ್ವದ ಪ್ರಮುಖ ಮಾನದಂಡವಾಗಲಿದೆ.
ತಂದೆಯ ನೆರಳಿನಿಂದ ಹೊರಬರುವ ನಾಯಕತ್ವದ ಪರೀಕ್ಷೆ
ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಅವರ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನೋಡುವುದು ಬಿಜೆಪಿ ರಾಜ್ಯ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಸುಲಭದ ವಿಚಾರವಲ್ಲ. ಆದರೆ ರಾಜ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಅವರ ಮುಂದಿರುವ ಸವಾಲು ಇದೇ. ತಂದೆಯ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಪಕ್ಷದೊಳಗೆ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಸ್ವಂತ ನಾಯಕತ್ವದ ಮೂಲಕ ಪಕ್ಷದ ಎಲ್ಲ ಬಣಗಳ ವಿಶ್ವಾಸ ಗಳಿಸುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ.
ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಾದಯಾತ್ರೆ ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಅವರಿಗೆ ಕೇವಲ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟವಲ್ಲ. ಪಕ್ಷದೊಳಗಿನ ಸ್ವೀಕಾರಾರ್ಹತೆ, ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ ಅವಕಾಶವೂ ಆಗಿದೆ.
ಪಾದಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಜನರ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆ ಎಷ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಒಂದು ಮಾನದಂಡವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಬಿಜೆಪಿಯೊಳಗಿನ ನಾಯಕತ್ವದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ, ಪಕ್ಷದ ಹಿರಿಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕರನ್ನು ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು.
ಬಿಜೆಪಿ–ಜೆಡಿಎಸ್ ಮೈತ್ರಿಯಲ್ಲೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಹೋರಾಟ
ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಜೆಡಿಎಸ್ ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳ ಹೋರಾಟಗಳು ಒಂದೇ ರಾಜಕೀಯ ಅಭಿಯಾನದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಬಿಜೆಪಿ ತನ್ನದೇ ಪಾದಯಾತ್ರೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಜೆಡಿಎಸ್ ಪ್ರಿಯಾಂಕ್ ಖರ್ಗೆ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ರಾಜಕೀಯ ಅಭಿಯಾನ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ.
ಮೈತ್ರಿ ಎಂದರೆ ಚುನಾವಣಾ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರಮುಖ ರಾಜಕೀಯ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲೂ ಸಮನ್ವಯ ಅಗತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳು ಒಂದೇ ವಿಚಾರವನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಅಭಿಯಾನ ರೂಪಿಸಿದ್ದರೆ ಅದರ ರಾಜಕೀಯ ಪರಿಣಾಮ ಹೆಚ್ಚಿನದಾಗಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳ ಹೋರಾಟಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಇದು ಮೈತ್ರಿಯ ನೆಲಮಟ್ಟದ ಸಮನ್ವಯದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೂಡಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ವಿರುದ್ಧ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ವೇದಿಕೆ ನಿರ್ಮಿಸುವಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ–ಜೆಡಿಎಸ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಕೆಲಸ ಬಾಕಿಯಿದೆ ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ವಿಭಜಿತ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೆ ಅವಕಾಶ
ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳು ಒಂದೇ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ವಿಭಿನ್ನ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿದಾಗ ಅದರ ರಾಜಕೀಯ ಪರಿಣಾಮ ನೇರವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಬಿಜೆಪಿ ತನ್ನ ಪಾದಯಾತ್ರೆಯ ಮೂಲಕ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತಂದರೆ, ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷದ ಇತರ ನಾಯಕರು ಬೇರೆ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಜೆಡಿಎಸ್ ತನ್ನದೇ ಆದ ಅಭಿಯಾನ ನಡೆಸುವುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧದ ಒಟ್ಟಾರೆ ರಾಜಕೀಯ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಚದುರಿಸಬಹುದು.
ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ಹೋರಾಟ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಬೇಕಾದರೆ ಕೇವಲ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ನಿರಂತರ ರಾಜಕೀಯ ವಿಚಾರವನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಸಂಘಟಿತ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರವೂ ಅಗತ್ಯ. ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಜೆಪಿಯೊಳಗಿನ ಸಮನ್ವಯದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗುತ್ತದೆ.
2028ರ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಮುನ್ನ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಸಂಘಟನಾ ಸವಾಲು
2028ರ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡರೆ, ಪ್ರಸ್ತುತ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಹೋರಾಟಗಳು ಬಿಜೆಪಿಯ ಸಂಘಟನಾ ಸಿದ್ಧತೆಯ ಒಂದು ಸೂಚಕವೂ ಆಗಬಹುದು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಜನರ ಮುಂದೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬೇಕಾದರೆ ಪಕ್ಷದೊಳಗಿನ ನಾಯಕರು ಒಂದೇ ರಾಜಕೀಯ ಸಂದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಅವರ ಮುಂದಿರುವ ಸವಾಲು ಕೇವಲ ಪಾದಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವುದಲ್ಲ. ಪಕ್ಷದೊಳಗಿನ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಹಿರಿಯ ನಾಯಕರನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಯುವ ಮತ್ತು ಹಿರಿಯ ನಾಯಕತ್ವದ ನಡುವೆ ಸಮನ್ವಯ ಸಾಧಿಸುವುದು ಹಾಗೂ ಬಿಜೆಪಿ–ಜೆಡಿಎಸ್ ಮೈತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಸಹಕಾರ ರೂಪಿಸುವುದು ಹೆಚ್ಚು ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಸವಾಲುಗಳಾಗಿವೆ.
ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಪಾದಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧದ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಎಂಬ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ನೋಡುವುದಕ್ಕಿಂತ, ರಾಜ್ಯ ಬಿಜೆಪಿಯ ನಾಯಕತ್ವ ಮತ್ತು ಸಂಘಟನಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿ ನೋಡುವುದು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ. ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಪಕ್ಷವು ತನ್ನೊಳಗಿನ ರಾಜಕೀಯ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದೇ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಅವರ ನಾಯಕತ್ವದ ಸ್ವೀಕಾರಾರ್ಹತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲಿದೆ.

