ದಲಿತರ ಮೀಸಲಾತಿ ಹೆಚ್ಚಳ: ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ಕಣ್ನೊರೆಸುವ ತಂತ್ರವೇ?

ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಪಂಗಡಗಳ ಮೀಸಲಾತಿ ಹೆಚ್ಚಳದ ವಿಚಾರ ಇದೀಗ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕಟಕಟೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ರದ್ದಾಗಿದೆ. ಹೈಕೋರ್ಟ್ ನೀಡಿದ ಈ ತೀರ್ಪು ಕೇವಲ ಕಾನೂನಿನ ಹಿನ್ನಡೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ದಲಿತ ಸಮುದಾಯದ ಮತಗಳನ್ನು ಸೆಳೆಯಲು ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಹೆಣೆದ ಕಣ್ನೊರೆಸುವ ತಂತ್ರದ ಮುಖವಾಡವನ್ನು ಕಳಚಿದೆ.

ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಹರಿಕಾರರು ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನಾಯಕರು, ದಲಿತರ ಭವಿಷ್ಯದ ಜೊತೆ ಹೇಗೆ ಚೆಲ್ಲಾಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದೊಂದು ಜ್ವಲಂತ ನಿದರ್ಶನವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ದಲಿತರ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಿಂತಲೂ, ಅವರ ಮತಗಳ ಮೇಲಿನ ವ್ಯಾಮೋಹವೇ ಈ ಇಡೀ ಮೀಸಲಾತಿ ನಾಟಕದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು ಎಂಬುದು ಈಗ ಜಗಜ್ಜಾಹೀರಾಗಿದೆ.

ಚುನಾವಣೆಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಕೇವಲ ಗಿಮಿಕ್ ಆಗಿತ್ತೇ?

ಹಿಂದಿನ ಬಸವರಾಜ ಬೊಮ್ಮಾಯಿ ನೇತೃತ್ವದ ಬಿಜೆಪಿ ಸರ್ಕಾರ ವಿಧಾನಸಭೆ ಚುನಾವಣೆ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮೀಸಲಾತಿ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಶೇಕಡಾ 15ರಿಂದ 17ಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ 3ರಿಂದ 7ಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ಆದೇಶ ಹೊರಡಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ವಿಧಿಸಿರುವ ಶೇಕಡಾ 50ರ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರುವ ಈ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾದ ಸಂವಿಧಾನದ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅನುಸೂಚಿಯ ರಕ್ಷಣೆ ಒದಗಿಸುವಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿಯೇ ಮೌನ ವಹಿಸಿತ್ತೇ ಎಂಬ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆ ಈಗ ಎದುರಾಗಿದೆ. ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ತಮ್ಮದೇ ಸರ್ಕಾರವಿದ್ದರೂ, ಕೇವಲ ವರದಿಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಆದೇಶ ಹೊರಡಿಸಿದ್ದು ಕೇವಲ ಚುನಾವಣೆಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಗಿಮಿಕ್ ಎಂಬುದು ಈಗ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕಾನೂನಿನ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಆದೇಶ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕೇವಲ ದಲಿತರ ಮತಬ್ಯಾಂಕ್ ಭದ್ರಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣೆದ ರಾಜಕೀಯ ತಂತ್ರವಿದು ಎಂಬ ಆರೋಪಗಳು ಬಲವಾಗಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿವೆ.

ಭರವಸೆಗಳ ಬೆನ್ನೇರಿದ ಹೊಸ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ವಿಳಂಬ ನೀತಿ

ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ದಲಿತರ ಆಶಾಕಿರಣವೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವ ಹಾಲಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ನೇತೃತ್ವದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರದ ನಡೆಗಳು ಕೂಡ ಕೇವಲ ಭರವಸೆಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾದಂತಿವೆ. ಹೈಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪಿನ ಬಳಿಕ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರುವುದಾಗಿ ಸಚಿವ ಸಂಪುಟದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಣಯ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಒಳಮೀಸಲಾತಿ ಜಾರಿ ಮತ್ತು ಮೀಸಲಾತಿ ಹೆಚ್ಚಳದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿಲುವು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ದೃಢವಾದ ಕಾನೂನು ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುವ ಬದಲು, ವಿಳಂಬ ನೀತಿ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಇದು ಮತ್ತೊಂದು ಕಣ್ನೊರೆಸುವ ತಂತ್ರವೇ ಎಂಬ ಅನುಮಾನವನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ. ದಲಿತರಿಗೆ ನೈಜ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮುಂದಿನ ಚುನಾವಣೆಗಳಿಗೂ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಎರಡೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಎದ್ದುಕಾಣುತ್ತಿದೆ.

ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾದ ದಲಿತರು

ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ಈ ಮೇಲಾಟದಲ್ಲಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗ ಹಾಗೂ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ದಲಿತ ಯುವ ಸಮುದಾಯ. ಮೀಸಲಾತಿ ಹೆಚ್ಚಳದ ಆದೇಶವನ್ನು ನಂಬಿಕೊಂಡು ಕನಸು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಸಾವಿರಾರು ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಇದೀಗ ಅತಂತ್ರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ಹಿಡಿಯುವ ಪಕ್ಷಗಳು, ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಎದುರಾದಾಗ ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೊಬ್ಬರು ಗೂಬೆ ಕೂರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ದಲಿತರ ಉದ್ಧಾರದ ಮಾತುಗಳು ಕೇವಲ ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಣಾಳಿಕೆಗಳ ಅಲಂಕಾರಿಕ ಪದಗಳಾಗಿ ಉಳಿದಿರುವುದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ವಿಪರ್ಯಾಸ.