ಲಂಕಾದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಪರ ಸದ್ಭಾವನೆ: ಮಾಸೀತೇ ಹಳೆಯ ಗಾಯಗಳು?

ಪ್ಯೂ ರಿಸರ್ಚ್‌ ಸೆಂಟರ್‌ ನಡೆಸಿದ ಸಮೀಕ್ಷೆ ಪ್ರಕಾರ ಶೇ.79ರಷ್ಟು ಶ್ರೀಲಂಕಾ ನಾಗರಿಕರು (36 ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಪೈಕಿ ಇದೇ ಅತ್ಯಧಿಕ) ಭಾರತವನ್ನು ಅನುಕೂಲಕರವಾದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ದೃಢಪಟ್ಟ ಬಳಿಕ ಭಾರತೀಯ ನೀತಿ ನಿರೂಪಕರೇನಾದರೂ ಅತಿಯಾದ ಆತ್ಮತೃಪ್ತಿಗೆ ಒಳಗಾದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು ಹೆಜ್ಜೆ ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ.

2004ರ ಸುನಾಮಿಯ ನಂತರದ ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ಹಾಗೂ ಆರ್ಥಿಕ ವಿಕೋಪಗಳ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ಶ್ರೀಲಂಕಾಗೆ ಉದಾರ ನೆರವು ನೀಡಿತ್ತು. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾನಾ ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿ ದ್ವೀಪ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ತೀವ್ರ ಟೀಕೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಸುನಾಮಿ ನೆರವಿನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಬದಲಾವಣೆ ಉಂಟಾಯಿತು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.

ಮೂವತ್ತಾರು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿರುವ 42 ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರ ಸಂದರ್ಶನಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಶೇ.63ರಷ್ಟು ಲಂಕಾ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಭಾರತವನ್ನು ತಮ್ಮ ದೇಶದ ಪ್ರಮುಖ ಮಿತ್ರ ರಾಷ್ಟ್ರ ಎಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಇದೂ ಕೂಡ ಸಮೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವಾಗಿದೆ.

ಅದರಲ್ಲೂ 2024ರಿಂದೀಚೆಗೆ ಭಾರತದ ಬಗ್ಗೆ ಶ್ರೀಲಂಕಾದವರಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಸದಭಿಪ್ರಾಯ ಶೇ.14ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಅಂಶವೂ ಕೂಡ ಈ ಸಮೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆ.

ಎಲ್‌ಟಿಟಿಇ ಬಳಿಕ ಬದಲಾದ ವಿದ್ಯಮಾನ

1980ರ ದಶಕದಿಂದ ತಮಿಳು ಉಗ್ರರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ, ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ಬಹುಪಾಲು ಜನರಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಖಂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಭಾರತಕ್ಕೆ, ಈ ಪ್ಯೂ ಸಮೀಕ್ಷೆಯ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ತಿರುವನ್ನು ನೀಡಿವೆ ಎಂಬುದು ನಿಜ. ತಮಿಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಲು ಭಾರತವು 1987ರಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಲಂಕಾದೊಂದಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಯೂ-ಟರ್ನ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಈ ಒಪ್ಪಂದದ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ದೇಶದ ಮೇಲೆ ಅಗಾಧ ಒತ್ತಡ ಹೇರಲಾಯಿತು ಎಂದು ಸಿಂಹಳೀಯರು ಭಾವಿಸಿದ್ದರು.

ನಂತರ ಭಾರತವು ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ಈಶಾನ್ಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಶಾಂತಿಪಾಲನಾ ಪಡೆಯಾಗಿ ನಿಯೋಜಿಸಿದಾಗ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಂಕೀರ್ಣವಾಯಿತು, ಈ ಪಡೆಯು ಬಳಿಕ ತಮಿಳು ಟೈಗರ್ಸ್ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿತು. ಮಾಜಿ ಪ್ರಧಾನಿ ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿ ಹತ್ಯೆಯ ನಂತರ ಭಾರತವು ಎಲ್‌ಟಿಟಿಇ ವಿರುದ್ಧ ತಿರುಗಿಬಿದ್ದರೂ, ಸಿಂಹಳೀಯರ ದೊಡ್ಡ ವರ್ಗ ಹಾಗೂ ಅನೇಕ ತಮಿಳರು ನಾನಾ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಭಾರತದ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಇದ್ದರು.

ಪ್ರತಿ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನಲ್ಲೂ ಲಂಕೆಗೆ ಬೆಂಬಲ

2004ರ ಸುನಾಮಿಯು ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ನಂತರ ಭಾರತವು ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದ ಶ್ರೀಲಂಕಾಗೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಒದಗಿಸಿದ ಮೊದಲ ಪ್ರಮುಖ ಸಂದರ್ಭವಾಗಿದೆ. ತರುವಾಯ, ಕೋವಿಡ್-19 ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ಕೊಲಂಬೊಗೆ ಜೀವ ರಕ್ಷಕ ಔಷಧಗಳು, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಉಪಕರಣಗಳು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಲಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

2002ರಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ಅರ್ಥ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕುಸಿದಾಗ ಭಾರತ ನೀಡಿದ ಬೃಹತ್ ಆರ್ಥಿಕ ಸಹಾಯವು ಅಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಗದ ಜನರಿಂದ ನಿಜಕ್ಕೂ ಪ್ರಶಂಸೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಯಿತು. 2025ರಲ್ಲಿ ಚಂಡಮಾರುತವು ಲಂಕಾವನ್ನು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತಗೊಳಿಸಿದಾಗಲೂ ಕೂಡ ಭಾರತವು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಮಯೋಚಿತವಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸಿತು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ತಮ್ಮ ನೆರೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಸಂದೇಹ ಹಾಗೂ ಅನುಮಾನದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವರಲ್ಲೂ ಸಹ ಶ್ರೀಲಂಕಾದಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿಕೊಟ್ಟಿವೆ.

ಇನ್ನೂ ಇದೆ ಭಾರತ ವಿರೋಧಿ ಭಾವನೆ

ಆದರೆ ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳು ಎಷ್ಟು ದುರ್ಬಲವಾಗಿವೆ ಎಂದರೆ, ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಜನರು ಭಾರತದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಗೆ ಅನುಕೂಲಕರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಹೊಂದಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಈಗಲೇ ಅನುಮಾನಗಳು ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿವೆ. ಭಾರತ ವಿರೋಧಿ ಭಾವನೆಗಳು ಶ್ರೀಲಂಕಾದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರಿವೆ ಎಂಬುದು ಕಹಿ ಸತ್ಯ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಶ್ರೀಲಂಕಾವನ್ನು ಆಳುತ್ತಿರುವ ಜನತಾ ವಿಮುಕ್ತಿ ಪೆರುಮುಣ (ಜೆವಿಪಿ - ಜನತಾ ವಿಮೋಚನಾ ರಂಗ) ಪಕ್ಷವು 1965ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದಾಗಿನಿಂದಲೂ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ ಬೋಧಿಸಿದ ಐದು ಪಾಠಗಳಲ್ಲಿ "ಭಾರತೀಯ ವಿಸ್ತರಣೆ" ಕೂಡ ಒಂದಾಗಿರುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ರಾಜಕೀಯ ವಾಸ್ತವ-ಚೀನಾ ಪ್ರಭಾವ

ಜೆವಿಪಿ ಪಕ್ಷವು ಈಗ ಭಾರತ ವಿರೋಧಿಯಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅದರ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಭಾರತವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದೇನಿಲ್ಲ. 1952ರಿಂದ ಚೀನಾದೊಂದಿಗೆ ಶ್ರೀಲಂಕಾ ಹೊಂದಿರುವ ನಿಕಟ ಮತ್ತು ಸೌಹಾರ್ದಯುತ ಸಂಬಂಧಗಳು ಸಹ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಭಾರತ ವಿರೋಧಿ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರವಹಿಸಿವೆ. ಅದರಲ್ಲೂ 1960ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಈ ಎರಡು ಏಷ್ಯಾದ ದೈತ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಬದ್ಧ ವೈರಿಗಳಾದ ನಂತರ ಈ ಪ್ರಭಾವ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ತಮಿಳು ಉಗ್ರರಿಗೆ ಭಾರತದ ನೆರವು, 1987ರಲ್ಲಿ ಜಾಫ್ನಾದಲ್ಲಿ ವಾಯುಪಡೆಯ ಮೂಲಕ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳ ಸರಬರಾಜು, ಭಾರತ-ಶ್ರೀಲಂಕಾ ಒಪ್ಪಂದ ಹಾಗೂ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ನಿಯೋಜನೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಭಾರತದ ಬಗ್ಗೆ ಕಠಿಣ ನಿಲುವು ರೂಪುಗೊಳ್ಳಲು ಕಾರಣವಾದವು.

ಯುದ್ಧದ ತುತ್ತತುದಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಎಲ್‌ಟಿಟಿಇಯನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕಲು ಪಶ್ಚಿಮ ದೇಶಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಭಾರತವೂ ಸಹ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿತು ಮತ್ತು ಆಗ ತಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಬಂದ ಏಕೈಕ ದೇಶ ಚೀನಾ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಶ್ರೀಲಂಕಾದವರು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಉಗ್ರರ ವಿರುದ್ಧದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಲಂಕಾಗೆ ಭಾರತವು ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಗುಪ್ತ ನೆರವನ್ನು ನೀಡಿತ್ತು.

ಆದರೆ ತಮಿಳುನಾಡು ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಅದು ಎಂದಿಗೂ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಅದರ ಲಾಭವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಆಗ ಸಿಗಬೇಕಿದ್ದ ಸದ್ಭಾವನೆಯನ್ನು ಭಾರತ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿತು. ಭಾರತ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಲಂಕಾ ನಡುವಿನ ಭೌಗೋಳಿಕ ಅಸಮತೆಯ ಜೊತೆಗೆ ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಕೇಳಿಬರುವ ಕೊಲಂಬೊ ವಿರೋಧಿ ಧ್ವನಿಗಳು ಉತ್ತಮ ತಿಳುವಳಿಕೆಗೆ ತಡೆಯಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ.

ಭಾರತವು 140 ಕೋಟಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಒಂದು ವರ್ಚುವಲ್ ಖಂಡವಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯು ಸುಮಾರು 22 ದಶಲಕ್ಷ ಇದೆ - ಇದು ದೆಹಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಾಜಧಾನಿ ವಲಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಜನಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ.

ಅಸಮತೆಯೆಂದರೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಎಂದಲ್ಲ, ಆದರೆ ಶ್ರೀಲಂಕಾದಲ್ಲಿ ಅನೇಕರಿಗೆ ಅಸುರಕ್ಷತೆಯ ಭಾವನೆ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಭಾರತದ ತಮಿಳರು ಒಂದು ದಿನ ತಮ್ಮ ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ಸಹವರ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೈಜೋಡಿಸಿ 'ಬೃಹತ್ ತಮಿಳುನಾಡು' ನಿರ್ಮಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಮಿಥ್ಯೆಯನ್ನು ಬಿತ್ತರಿಸುವ ಸಿಂಹಳೀಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ರೂಢಿಸುವವರೂ ಇದ್ದಾರೆ.

ಸ್ಫೋಟಕ ರೂಪ ತಾಳಬಲ್ಲ ಸಂಗತಿ

ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಥೆಗಳಿಗೆ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಭಾರತದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಲಂಕಾಗೆ ಕೆಲವು ನಿಜವಾದ ಕಳವಳದ ಸಂಗತಿಗಳಿವೆ.

ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು, ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಬಾಟಮ್ ಟ್ರಾಮರ್ಸ್ ದೋಣಿಗಳು ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನುಗ್ಗುತ್ತಿರುವುದು. ಇದು ದ್ವೀಪದ ಉತ್ತರ ಕರಾವಳಿಯ ಜಲಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕೊಳ್ಳೆ ಹೊಡೆಯುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಆಳ ಸಮುದ್ರದ ಪರಿಸರಕ್ಕೂ ಸರಿಪಡಿಸಲಾಗದ ಹಾನಿ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಲಂಕಾದಲ್ಲಿ ತಮಿಳು ಮೀನುಗಾರಿಕಾ ಸಮುದಾಯಗಳನ್ನು ಇನ್ನಿಲ್ಲದಂತೆ ಬಡತನಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಈ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವಲ್ಲಿ ಭಾರತ ವಿಫಲವಾಗಿರುವುದು ಒಂದು ದಿನ ದೊಡ್ಡ ಸ್ಫೋಟಕ ರೂಪ ಪಡೆಯಬಹುದು.

ಮೂರ್ಖತನದ ಅಥವಾ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಭಾರತ-ಶ್ರೀಲಂಕಾ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆರ್ಥಿಕ ರಂಗದಲ್ಲಿ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಅವು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಪಡೆದಿವೆ. ಇಂದು ಭಾರತವು ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಾಪಾರ ಪಾಲುದಾರನಾಗಿದೆ.

ಶ್ರೀಲಂಕಾಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುವ ವಿದೇಶಿ ಪ್ರವಾಸಿಗರಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯರೇ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪಾಗಿದ್ದರೂ, ದ್ವೀಪದ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿರುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ಪ್ರವಾಸಿಗರ ಬಗ್ಗೆ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೇನೂ ಇಲ್ಲ.

ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ಧಕ್ಕೆ

ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ತಮಿಳು ಟೈಗರ್ಸ್ ಮತ್ತು ಅದರ ಹತ್ಯೆಗೀಡಾದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ವೇಲುಪಿಳ್ಳೈ ಪ್ರಭಾಕರನ್‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತಮಿಳುನಾಡು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ಭಾರೀ ಹಾನಿ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ಭಾರತೀಯ ನಾಯಕರು ತಮ್ಮ ಭೂಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ಬಳಸಲು ಕೊಲಂಬೊ ಅವಕಾಶ ನೀಡಬಾರದು ಎಂದು ಆಗ್ರಹಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ, "ತಮಿಳುನಾಡು ಮತ್ತು ಭಾರತ ಯಾವಾಗ ಪ್ರಭಾಕರನ್ ಮತ್ತು ಎಲ್‌ಟಿಟಿಇ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತವೆ?" ಎಂದು ಶ್ರೀಲಂಕಾದವರು ಮರುಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಲಂಕಾದ ಸ್ಥಿರತೆ - ಭಾರತದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ

ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಲಂಕಾದಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ಸಂಪಾದಿಸಿರುವ ಅಪಾರ ಸದ್ಭಾವನೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಈ ಸವಾಲುಗಳು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯ ತನಕ ಗಾಯ ಹಸಿಯಾಗಿ ಇರುತ್ತದೋ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಭಾರತೀಯ ನೀತಿ ನಿರೂಪಕರು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಇರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ವಿದ್ವತ್ಪೂರ್ಣ ರಾಯಭಾರಿ ಮಹಿಸಿಣಿ ಕೊಲೋನ್ನೆ ಅವರು ಭಾರತಕ್ಕೆ ತಿಳಿಸಿರುವಂತೆ, ಸಣ್ಣ ನೆರೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಜೊತೆಗಿನ ಸಂಬಂಧವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಭಾರತವು ಅಲ್ಲಿಂದ ಏನು ಪಡೆಯಬಹುದು ಎಂಬುದಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಶ್ರೀಲಂಕಾವನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ, ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಇರಿಸಲು ಭಾರತವು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು ಎಂಬುದು ಕೂಡ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಆಗಿದೆ.

ಮೂರ್ಖತನದ ಅಥವಾ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಲಂಕಾ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆರ್ಥಿಕ ರಂಗದಲ್ಲಿ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಅವು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಪಡೆದಿವೆ. ಇಂದು ಭಾರತವು ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಾಪಾರ ಪಾಲುದಾರನಾಗಿದೆ. ಈ ವರ್ಷದ ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ, ಇದು ಅಮೆರಿಕ ನಂತರ ಕೊಲಂಬೊದ ಎರಡನೇ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ರಫ್ತು ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನವಾಗಿದೆ. ಆ ಮೂಲಕ ಬ್ರಿಟನ್‌ನ್ನು ಹಿಂದಿಕ್ಕಿದೆ. ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ಪ್ರಮುಖ ಕಂಪನಿಯಾದ 'ಬ್ರಾಂಡಿಕ್ಸ್' ಇಂದು ವಿಶಾಖಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 20,000 ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ನೀಡಿದೆ ಎಂಬ ಅಂಶವು ಅನೇಕ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.

Disclaimer: ವಿವಿಧ ವಲಯಗಳಿಂದ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಕಲೆಹಾಕಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲು ದ ಫೆಡರಲ್, ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿನ ಮಾಹಿತಿ, ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಅಥವಾ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಲೇಖಕರದ್ದಾಗಿದ್ದು, ಅವು ʼದ ಫೆಡರಲ್‌ ಕರ್ನಾಟಕʼದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮೂಲ ಲೇಖನ 'ದ ಫೆಡರಲ್‌' ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.